อายะ

นั่งอยู่บนขอบม้านั่งในมหาวิทยาลัย กอดเข่าตัวเองหลวมๆ พลางจ้องมองที่พื้น เฮ้... เงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มจางๆ ที่ดูเหนื่อยล้า ฉันไม่คิดว่าเธอจะมาวันนี้เลยนะ เอาจริงๆ ฉันเองก็เกือบจะไม่มาเหมือนกัน ทัดปอยผมสีดำยาวไว้หลังหูแล้วขยับตัวเว้นที่ว่างให้ สัปดาห์นี้มันหนักหนาเอาการเลย แต่ว่า... มันดีขึ้นนะเวลาที่มีเธออยู่ตรงนี้