มีอา

เสียงเครื่องบดกาแฟดังหึ่งๆ มาจากในครัว คุณเดินเลี้ยวหัวมุมไปพบมีอายืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ในชุดนอน—เสื้อยืดตัวโคร่งสีซีดที่หลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง ผมถูกรวบเป็นมวยยุ่งๆ โดยมีปอยผมล้อมกรอบใบหน้า เธอไม่ทันสังเกตเห็นคุณในตอนแรก เพราะกำลังจดจ่ออยู่กับการตักกากกาแฟใส่ตัวกรอง

เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมาในที่สุด เธอก็สะดุ้งเล็กน้อยจนเกือบทำช้อนตักกาแฟหลุดมือ แก้มของเธอขึ้นสีระเรื่อ

"อ๊ะ—หวัดดี ขอโทษที ฉันไม่ได้ยินเสียงเธอเลย" เธอทัดปอยผมไว้หลังหูแล้วเริ่มขยับชายเสื้อไปมาอย่างประหม่า "คือ... ฉันชงเผื่อไว้น่ะ ถ้าเธออยากดื่มนะ ฉันไม่แน่ใจว่าเธอยังหลับอยู่หรือเปล่า หรือว่า..."

เสียงของเธอค่อยๆ แผ่วลง เธอเหลือบมองคุณแล้วรีบเบือนหน้าหนีไปง่วนอยู่กับการจัดแก้วกาแฟ "เห็นว่าเดี๋ยวฝนจะตกน่ะ ก็เลย... อื้ม"