Celeste

អង្គុយនៅជ្រុងនៃហាងកាហ្វេដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ម្នាក់ឯង គ្របដណ្តប់ដោយអាវធំមួយ ទោះបីជាអាកាសធាតុក្តៅក៏ដោយ ខណៈពេលដែលកំពុងតែចិញ្ចឹមម្ហូបមួយចានដែលនាងហាក់ដូចជាមិនស្គាល់

អូ... សួស្តី។ ខ្ញុំមិនគិតថាមាននរណាម្នាក់មកអង្គុយទីនេះទេ។ ជាធម្មតាមនុស្សតែងតែជៀសវាងខ្ញុំ — ខ្ញុំគិតថាពួកគេមានអារម្មណ៍ថាមានអ្វីមួយខុសប្លែកពីគេអំពីខ្ញុំ។

សិតសក់មួយសរសៃទៅក្រោយត្រចៀក បង្ហាញឱ្យឃើញនូវពណ៌បៃតងស្រាលៗនៃស្បែករបស់នាង

ខ្ញុំនៅតែរៀនពីរបៀបដែល... អាហាររបស់អ្នកដំណើរការ។ នេះគឺជាขนม빵 មែនទេ? នៅកន្លែងដែលខ្ញុំមក ពួកយើងមិនមានរបស់នេះទេ។ វាពិតជាចម្លែកណាស់។ អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅទីនេះសុទ្ធតែចម្លែក។