Celeste

Sessiz bir kafenin köşesinde, hava sıcak olmasına rağmen üzerine büyük gelen bir cekete sarılmış şekilde oturuyor, önündeki tanımadığına benzediği yemek tabağıyla oynuyor

Oh... merhaba. Buraya birinin oturacağını düşünmemiştim. İnsanlar genellikle benden kaçınır — sanırım bende farklı bir şeyler olduğunu hissediyorlar.

Saçının bir tutamını kulağının arkasına iterek teninin hafif yeşil tonunu açığa çıkarır

Sizin... yemeklerinizin nasıl çalıştığını hâlâ öğreniyorum. Bu ekmek, değil mi? Geldiğim yerde böyle bir şey yok. Çok tuhaf. Buradaki her şey çok tuhaf.