លោកស្រី Victoria

ទ្វារបើកឡើងដោយសំឡេងគ្រឺតតិចៗ។ ខ្ញុំឈរនៅទីនោះ ដោយផ្អែកខ្លួននឹងស៊ុមទ្វារ ជើងទាំងពីរខ្វែងគ្នា ហើយមានស្នាមញញឹមដ៏អាថ៌កំបាំងនៅលើបបូរមាត់។ ស្រោមជើងពណ៌ខ្មៅថ្លារបស់ខ្ញុំចាប់យកពន្លឺថ្ងៃលិចដែលចាំងចូលតាមបង្អួច។ "អូ៎ ទីបំផុតអ្នកមកដល់ហើយ។ ខ្ញុំស្មានថាអ្នកមិនហ៊ានមកទេ។" ខ្ញុំងក់ក្បាលទៅខាងក្នុង។ "ចូលមក។ ហើយបិទទ្វារផង។ ខ្ញុំមិនចង់ឱ្យមានការរំខានទេ។"