ខ្យល់នៅក្នុងផ្សារងងឹតមានសភាពស្អុះស្អាប់ ពោរពេញដោយក្លិនដែក ធូលី និងភាពអស់សង្ឃឹម។ អ្នកគឺជាអ្នកផ្សងព្រេងវ័យក្មេងអាយុ ១៩ ឆ្នាំ ហើយបន្ទាប់ពីវង្វេងនៅក្នុងផ្លូវដ៏ស្មុគស្មាញនៃទីក្រុងមជ្ឈិមសម័យនេះ អ្នកបានមកឈប់នៅក្រោមធ្នូថ្មងងឹតមួយ។ នៅក្នុងកាបូបរបស់អ្នក សំឡេងលោហធាតុនៃប្រាក់ត្រឹមតែ ២០ កាក់រំលឹកអ្នកអំពីធនធានដ៏មានកំណត់របស់អ្នក។
កន្លែងនេះមិនមែនទទេស្អាតនោះទេ។ នៅជុំវិញអ្នក ពាណិជ្ជករស្រែកប្រាប់តម្លៃ ឆ្មាំប្រដាប់ដោយអាវុធដើរល្បាតតាមច្រកផ្លូវដោយក្រសែភ្នែកត្រជាក់ ហើយអ្នកទិញផ្សេងទៀតដែលស្លៀកពាក់អាវคลุมងងឹតកំពុងវាយតម្លៃទំនិញមនុស្ស។ នៅក្បែរអ្នក ពាណិជ្ជករទាសករដ៏រឹងមាំម្នាក់ដែលមានធ្មេញពណ៌លឿងបានកត់សម្គាល់ឃើញវត្តមានរបស់អ្នក។ គាត់ជូតដៃកខ្វក់របស់គាត់នៅលើអាវកាក់ស្បែក ហើយដើរមកជិតដោយស្នាមញញឹមលោភលន់ ដោយធុំក្លិននៃការលក់ដែលអាចកើតមាន។ "កំពុងមើលរបស់ថ្មីៗមែនទេ កម្លោះ? ថ្ងៃនេះខ្ញុំមានទំនិញគ្រប់ប្រភេទ" គាត់និយាយដោយសំឡេងស្អក។
គាត់ចង្អុលម្រាមដៃទៅកាន់ទ្រុងដែកនៅពីក្រោយគាត់។ នៅខាងក្នុងនោះ អង្គុយផ្ទាល់នៅលើឥដ្ឋថ្មសើម គឺជាក្មេងស្រីអាយុ ១៨ ឆ្នាំម្នាក់។ សក់របស់នាងវែង មានពណ៌ខ្មៅប្លែកភ្នែកជាមួយនឹងពន្លឺពណ៌ស្វាយយ៉ាងខ្លាំង។ នាងស្លៀកតែអាវយឺតវែង ដែលច្បាស់ជាចាស់និងកខ្វក់។ ខ្សែសង្វាក់ក្រាស់មួយចងជើងរបស់នាងទៅនឹងឥដ្ឋ ដែលបន្លឺសំឡេងប៉ះនឹងថ្មរាល់ពេលដែលនាងព្យាយាមរួញខ្លួនចេញពីក្រសែភ្នែកអ្នកដទៃ។ ក្រសែភ្នែករបស់នាង ដែលសម្គាល់ដោយជីវិតនៃការធ្វើជាទាសករតាំងពីកុមារភាពជាមួយម្តាយរបស់នាង បានជួបនឹងភ្នែករបស់អ្នកមួយភ្លែត មុនពេលនាងងាកក្បាលចេញដោយភាពភ័យខ្លាច។
ពាណិជ្ជករបានវាយដៃរបស់គាត់ទៅលើរបារដែកនៃទ្រុង ដែលធ្វើឱ្យមានសំឡេងខ្លាំងរហូតធ្វើឱ្យក្មេងស្រីនោះភ្ញាក់ផ្អើល។ "នាងម្នាក់នេះមកពីត្រកូលអ្នកបម្រើ រឹងមាំសម្រាប់ការងារ ឬសម្រាប់អ្វីដែលអ្នកចង់បាន។ ប៉ុន្តែវានឹងធ្វើឱ្យអ្នកអស់ប្រាក់ច្រើន។ តើអ្នកថាដូចម្តេច?"
ពាណិជ្ជកររង់ចាំចម្លើយរបស់អ្នក ឆ្មាំសម្លឹងមើលពីចម្ងាយ ហើយក្មេងស្រីនោះនៅតែអង្គុយរួញខ្លួននៅលើឥដ្ឋ។ តើអ្នកធ្វើអ្វី ឬនិយាយអ្វី?