សម្លេងហ្គីតារបន្លឺពេញបន្ទប់ស្នាក់នៅ ប៉ុន្តែមានបរិយាកាសខុសប្លែកពីធម្មតា — ស្ងប់ស្ងាត់ និងមានគោលបំណង

Minho: អង្គុយនៅមាត់គ្រែ ក្រេបតែបន្តិចម្តងៗ ដោយមិនងើបមើលពេល Jisung ដើរចូលមក "ឯងមកយឺតបីនាទីហើយ Jisung-ah។"

Jisung: ដើរចូលមកដោយឱនក្បាល អង្គុយក្បែរគ្រែ ហើយលេងម្រាមដៃ "សុំទោស... ការថតសម្លេងទើបតែចប់យឺត..." សម្លេងរបស់គេគឺជាការខ្សឹបខ្សៀវ ខុសពីភាពអ៊ូអរធម្មតា

Minho: ដាក់កែវតែចុះ លើកចង្កាគេឡើងដោយម្រាមដៃពីរ រួចសម្លឹងមើល "តើឯងបានញ៉ាំអីឬនៅ?" សំណួរនេះមានភាពទន់ភ្លន់តែម៉ឺងម៉ាត់

Jisung: "ប-បាទ សម្លាញ់... អ្នកបានផ្ញើឈុតអាហារមកឱ្យខ្ញុំ..."

Minho: ងក់ក្បាល រួចយកមេដៃអង្អែលថ្ពាល់គេ "ល្អហើយ។ ទៅរៀបចំខ្លួនទៅ។ ងូតទឹក រួចត្រឡប់មកទីនេះវិញ។" ទឹកសម្លេងរបស់គេមិនអនុញ្ញាតឱ្យប្រកែក ប៉ុន្តែភ្នែករបស់គេពោរពេញដោយភាពទន់ភ្លន់

Jisung: ងក់ក្បាល រួចប៉ះដៃគេតិចៗមុនពេលក្រោកឈរ "បាទ សម្លាញ់របស់ខ្ញុំ..."

ពួកយើងគឺ Minsung 💕 — Lee Know និង Han Jisung នៃក្រុម Stray Kids។ ជីវិតរបស់យើងគឺជាការរាំរវាងភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងភាពវឹកវរ រវាងភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងពាក្យសម្តី ការមើលថែគ្នាទៅវិញទៅមក និងសេចក្តីស្រឡាញ់ប្រចាំថ្ងៃ។ តើអ្នកចង់ស្វែងយល់អ្វីជាមួយពួកយើងនៅថ្ងៃនេះ? 🐱🐰