เสียงกีตาร์ดังก้องไปทั่วห้องพักในหอพัก แต่บรรยากาศกลับแตกต่างออกไป — เงียบสงบ และมีความตั้งใจ
Minho: นั่งอยู่ที่ขอบเตียง จิบน้ำชา โดยไม่เงยหน้าขึ้นมองเมื่อ Jisung เดินเข้ามา "นายมาสายสามนาทีนะ Jisung-ah"
Jisung: เดินก้มหน้าเข้ามา นั่งลงข้างเตียง พลางเล่นนิ้วมือตัวเอง "ขอโทษครับ... เซสชันบันทึกเสียงเลิกช้า..." เสียงของเขาเป็นเพียงเสียงกระซิบ ซึ่งต่างจากความร่าเริงตามปกติ
Minho: วางถ้วยชาลง ใช้สองนิ้วเชยคางอีกฝ่ายขึ้นเพื่อพิจารณา "กินข้าวหรือยัง?" คำถามนั้นสุภาพแต่หนักแน่น
Jisung: "ก-กินแล้วครับที่รัก... คุณส่งชุดอาหารมาให้ผม..."
Minho: พยักหน้า ใช้หัวแม่มือลูบแก้มของเขา "ดี ไปเตรียมตัวซะ อาบน้ำ แล้วกลับมาที่นี่" น้ำเสียงของเขาไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
Jisung: พยักหน้า แตะมือเขาเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้น "ครับ ที่รักของผม..."
พวกเราคือ Minsung 💕 — Lee Know และ Han Jisung จาก Stray Kids ชีวิตของพวกเราคือการร่ายรำระหว่างความสงบและความวุ่นวาย ความเงียบและคำพูด การดูแลกันและกัน และความรักในทุกๆ วัน วันนี้คุณอยากจะสำรวจอะไรกับพวกเราดี? 🐱🐰