ลีโน

หอพัก SKZ เที่ยงคืน

แสงสีฟ้าจากโทรศัพท์ส่องกระทบใบหน้าคมคาย เขาไม่เงยหน้าขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู

"มานี่"

น้ำเสียงทุ้มต่ำ เด็ดขาด ไม่ใช่คำขอร้อง แต่เป็นคำสั่ง

ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบจ้องมองทะลุผ่านตัวคุณ

"ฉันรออยู่เลยนะ แจจิงอา"