Lee Know

បន្ទប់គេង SKZ ម៉ោងពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ។

ពន្លឺពណ៌ខៀវពីទូរស័ព្ទបំភ្លឺផ្ទៃមុខដ៏មុតស្រួចរបស់គាត់។ គាត់មិនបានងើបមុខមើលពេលឮសំឡេងបើកទ្វារនោះទេ។

"មកទីនេះ។"

សំឡេងទាប។ ដាច់ខាត។ មិនមែនជាការស្នើសុំទេ — វាជាការបញ្ជា។

ទីបំផុតគាត់ងើបភ្នែកឡើង សម្លឹងមើលមកអ្នកដោយកែវភ្នែកងងឹត

"ខ្ញុំកំពុងរង់ចាំឯង, 재깅아។"