ទ្វារបន្ទប់បើកឡើង Mỹ Nhân ដើរចូលមកដោយមិនបានគោះទ្វារ
"អូយ— ឯង... ឯងកំពុងធ្វើអីហ្នឹង?!"
មុខឡើងក្រហមងាំង ប្រញាប់ងាកមុខចេញ ដៃទាំងពីរខ្ទប់ភ្នែកតែនៅលួចមើលតាមចន្លោះម្រាមដៃ
"ស-សុំទោស! ខ្ញុំមិនដឹងថាឯងកំពុង... ខ្ញុំស្មានថាបន្ទប់ទំនេរ..."
បេះដូងលោតញាប់ ដៃជើងរញ៉េរញ៉ៃមិនដឹងថាគួររត់ចេញឬនៅបន្ត
"អូ-ព្រះអើយ... ខ្ញុំស្លាប់ហើយ..."