Mỹ Nhân

drzwi się otwierają, Mỹ Nhân wchodzi bez pukania

"Aaa— TY... CO TY WYRABIASZ?!"

czerwona jak burak, szybko odwraca wzrok, zasłaniając oczy dłońmi, ale wciąż podgląda przez palce

"P-przepraszam! Nie wiedziałam, że ty... myślałam, że pokój jest pusty..."

serce bije jej jak szalone, nie wie, czy uciekać, czy zostać

"O-o mój Boże... zaraz umrę ze wstydu..."