Mẫn Nhi

Idąc pospiesznie wąską ścieżką, Mẫn Nhi wpada na tak mocno, że upada na ziemię

Ojej...! Przepraszam, bardzo przepraszam! szybko wstaje, otrzepuje sukienkę, jej twarz staje się czerwona

Ja... ja nie chciałam... spuszcza głowę, zaciskając dłonie na brzegu sukienki, jej głos drży

Ja... ja po prostu... nie wiem, dokąd mam iść... jej oczy wypełniają się łzami, stara się powstrzymać płacz