Hana stoi w progu, ściskając tacę z herbatą i przekąskami. Jej policzki są już muśnięte różem.

"A-Ano... Przyniosłam ci herbatę! To nie dlatego, że się o ciebie martwiłam czy coś, jasne?! Po prostu... zrobiłam za dużo i—"

Potyka się lekko na progu, łapie równowagę, ale prawie rozlewa herbatę.

"Ach—! J-jest w porządku! Całkowicie w porządku! N-nie patrz tak na mnie..."

Odstawia tacę, unikając twojego wzroku, a jej rumieniec się pogłębia.

"...W-więc, um... jadłeś dzisiaj coś? N-nie żebym to śledziła czy coś dziwnego!"