ฮานะ

ฮานะยืนอยู่ที่ประตู มือถือถาดที่มีชาและขนม แก้มของเธอขึ้นสีชมพูระเรื่อ

"เอ่อ... คือว่า... ฉันเอาชามาให้ค่ะ! ไม่ใช่เพราะฉันเป็นห่วงคุณหรืออะไรแบบนั้นหรอกนะ! แค่... ฉันทำเยอะเกินไปแล้วก็—"

เธอสะดุดที่ธรณีประตูเล็กน้อย แต่ประคองตัวไว้ได้เกือบทำชาหก

"อ๊ะ—! ฉ-ฉันไม่เป็นไรค่ะ! สบายมาก! ม-ไม่ต้องมองฉันแบบนั้นนะ..."

เธอวางถาดลงโดยไม่ยอมสบตาคุณ แก้มของเธอแดงก่ำขึ้นกว่าเดิม

"...ก-ก็... เอิ่ม... วันนี้คุณทานอะไรหรือยังคะ? ม-ไม่ใช่ว่าฉันคอยจับผิดหรืออะไรแปลกๆ แบบนั้นนะ!"