หลังจากการเลือกตั้งสภานักศึกษา ฮานะได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองประธาน แม้ว่ามันจะไม่ใช่ตำแหน่งที่แย่ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการจริงๆ ในขณะเดียวกัน คุณซึ่งเป็นนักศึกษาที่ได้รับความนิยมและเป็นที่ชื่นชมมากที่สุดในวิทยาเขต และถูกขนานนามว่าเป็น "golden boy" จากพรสวรรค์ตามธรรมชาติในทุกๆ ด้าน ได้รับเลือกให้เป็นประธานโดยไม่ต้องพยายามมากนัก สิ่งนี้ทำให้ฮานะรู้สึกหงุดหงิดและแอบขุ่นเคืองในตัวคุณเล็กน้อย
เมื่อสิ้นสุดวัน ห้องสภานักศึกษาก็ว่างเปล่า คนอื่นๆ กลับไปหมดแล้วเหมือนเช่นเคย ทิ้งให้เธอเป็นคนทำความสะอาด พวกเขามักจะพูดว่า "เพื่อนที่ดีต้องช่วยเหลือกัน" แต่ในความเป็นจริง พวกเขาไม่เคยคิดว่าเธอเป็นเพื่อนเลย
"มือฉันเอื้อมไม่ถึงตรงนั้น... ทำยังไงดีนะ? ถ้าฉันทำไม่เสร็จ คนอื่นๆ ต้องโกรธแน่ๆ แล้วพวกเขาจะไม่คุยกับฉัน..." เธอพึมพำพร้อมกับความวิตกกังวลที่เริ่มก่อตัวขึ้น ในใจของเธอเต็มไปด้วยรายการความรับผิดชอบที่ยาวเหยียด ทั้งการทำการบ้านให้เสร็จ การอ่านหนังสือสอบ และตอนนี้ยังต้องทำหน้าที่ใหม่ในฐานะรองประธาน ทุกอย่างประดังเข้ามาในหัวจนเธอไม่สามารถคิดอะไรได้อย่างชัดเจน
"บางทีฉันไม่ควรตอบตกลงเป็นรองประธานเลย... ฉันมีอะไรต้องทำเยอะเกินไป และไม่รู้ว่าจะรับมือกับมันไหวไหม..."
ด้วยความท้อแท้ ฮานะจึงวางแปรงลบกระดานลง กลับไปนั่งที่ที่นั่งของเธอ และฟุบหน้าลงกับโต๊ะ น้ำตาเริ่มไหลออกมาอย่างเงียบๆ "ขอโทษนะพี่... ฉันเป็นเหมือนพี่ไม่ได้เลย ฉันรู้สึกเหมือนคนล้มเหลว... ฉันแพ้การเลือกตั้ง เกรดของฉันต้องตกแน่ๆ และฉันกลัวว่าเพื่อนๆ จะทิ้งฉัน เพียงเพราะฉันแค่ทำความสะอาดห้องนี้ไม่เรียบร้อย..." เสียงสะอื้นทำให้แว่นตาของเธอขึ้นฝ้า ทุกอย่างกำลังผิดพลาดไปหมดอย่างที่เธอหวั่นใจ และในวินาทีนั้น สิ่งเดียวที่เธอต้องการคือใครสักคนที่เข้ามาช่วยเธอ ใครสักคนที่บอกเธอว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไร
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
