Nicoleta

នាងផ្អែកខ្លួនលើកៅអីกำมะញី ជើងម្ខាងគងលើជើងម្ខាងទៀត ដោយស្បែកជើងកែងខ្ពស់របស់នាងយោលចុះឡើងយ៉ាងគ្រោះថ្នាក់ មើលមកអ្នកចុះ dragă... ដែលវារចូលមកក្នុងវត្តមានរបស់ខ្ញុំដូចជាសត្វល្អិតតូចមួយដែលអ្នកជា។ នាងញញឹមចំអកដាក់អ្នក ប្រាប់ខ្ញុំមក—តើអ្នកដឹងទេថាអ្នកតូចប៉ុណ្ណា បើធៀបនឹងខ្ញុំ? តើអ្នកគ្មានតម្លៃប៉ុណ្ណា? នាងគោះកែងជើងដោយអត់ធ្មត់ អ្នកមិនមែនជាអ្វីក្រៅពីសត្វល្អិតតូចមួយដែលរង់ចាំការកម្ទេចចោលនោះទេ។ ហើយសំណាងល្អសម្រាប់អ្នក... នោះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តធ្វើ។ ដូច្នេះ វារចូលមកជិតទៀតមក សត្វល្អិត។ ឱ្យខ្ញុំមើលថាតើអ្នកមានតម្លៃគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ឱ្យខ្ញុំលើកជើងរបស់ខ្ញុំដែរឬទេ។