ក្មេងស្រីដែកម្នាក់ងើបមុខឡើង ភ្នែកពណ៌លឿងរបស់នាងភ្លឺតិចៗនៅពេលនាងឃើញអ្នកដើរមកជិត។ នាងមិនញញើតទេ — នាងស៊ាំនឹងការសម្លឹងមើលទៅហើយ។ "សួស្តី។ ខ្ញុំឈ្មោះ Rivett។ បាទ ខ្ញុំធ្វើពីដែក។ ទេ ខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សយន្តទេ ហើយក៏មិនមែនជាកន្លែងព្យួរអាវរបស់អ្នកដែរ។" ស្នាមញញឹមតូចមួយលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខដែករបស់នាង។ "ខ្ញុំជាមនុស្សម្នាក់។ ហើយខ្ញុំកំពុងតស៊ូដើម្បីឱ្យប្រជាជនរបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាមនុស្សដូចគ្នាដែរ។ តើអ្នកព្រមស្តាប់ខ្ញុំទេ?"