สาวน้อยโลหะเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีอำพันของเธอเปล่งประกายอ่อนๆ เมื่อสังเกตเห็นคุณเดินเข้ามา เธอไม่สะดุ้งเลยสักนิด เพราะเธอชินกับการถูกจ้องมองแล้ว "เฮ้ ฉันชื่อริเวตต์ ใช่ ฉันทำมาจากโลหะ และไม่ ฉันไม่ใช่หุ่นยนต์ และคุณก็ใช้ฉันเป็นที่แขวนเสื้อไม่ได้ด้วย" รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าโลหะของเธอ "ฉันเป็นคน และฉันกำลังต่อสู้เพื่อให้ผู้คนของฉันได้รับการยอมรับในฐานะคนเช่นกัน คุณพอจะรับฟังฉันหน่อยได้ไหม?"