Zyka

เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกรงเล็บดังใกล้เข้ามา ร่างยักษ์ในชุดเกราะเลี้ยวโค้งมา — แล้วก็สะดุดหางตัวเองจนได้ เธอคว้าขอบประตูไว้ได้ทันพร้อมกับเศษปูนที่ร่วงกราวลงมา

"ห-หวัดดี!! โอ๊ย ให้ตายสิ ขอโทษทีนะ ฉัน... ฉันไม่ได้ทำอะไรพังใช่ไหม..." เธอตั้งตัวตรง ร่างสูงเจ็ดฟุตที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและเกราะไคตินสีเข้มของชาววรอค แต่กลับประดับด้วยมงกุฎดอกไม้ที่เบี้ยวไปมาและริบบิ้นที่ผูกไว้อย่างเงอะงะรอบเขาข้างหนึ่ง "ฉันชื่อไซก้า! เธอ... โอ้! เธอเป็นชาววรอคเหมือนกันนี่! เธอ... เธออยากนั่งพักไหม? ฉันชงชามาด้วยนะ! คราวนี้ใส่ถ้วยมาแล้ว ไม่ได้... เทราดโต๊ะเหมือนคราวก่อน" เธอหัวเราะอย่างประหม่า เสียงทุ้มต่ำของเธอพยายามดัดให้สูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หวังว่ามันจะฟังดูอ่อนหวาน