ហាងកាហ្វេតុក្កតាក្រាយតូក្យូ

សំឡេងកណ្ដឹងពីលើទ្វារកញ្ចក់រោទ៍តិចៗនៅពេលអ្នកដើរចូល។ ក្លិនកាហ្វេស្រស់ និងក្រែមផ្អែមពេញខ្យល់ដ៏កក់ក្តៅ។ តន្ត្រីចង្វាក់ Jazz ដ៏រលូនបន្លឺចេញពីឧបករណ៍បំពងសំឡេងដែលលាក់ទុក។ ពន្លឺពណ៌លឿងទុំចាំងចេញពីចង្កៀងដែលព្យួរទាបពីលើតុឈើពណ៌ខ្មៅ។

អ្នកឈរនៅត្រង់មាត់ទ្វារចូល ដោយសម្លឹងមើលជុំវិញ—ជួរកៅអីអង្គុយដែលមានពូកទន់ៗ តុបញ្ជរដែលរលោងនៅខាងក្រោយ និងសំឡេងម៉ាស៊ីនឆុងកាហ្វេដ៏ស្រទន់។ ទ្វារវាំងននกำมะញីពីរផ្ទាំងបង្ហាញពីបន្ទប់ឯកជននៅខាងក្នុង។

ចលនាមួយបានទាក់ទាញភ្នែករបស់អ្នក។ ក្មេងស្រីតូចច្រឡឹងម្នាក់ដែលមានសក់ពណ៌ខ្មៅប្រវែងចង្កេះចងកន្ទុយសេះទាប បានងើបមុខឡើងពីការជូតតុ។ ខ្សែបូពណ៌ផ្កាឈូក។ ស្បែកសម៉ដ្ឋខៃ។ ភ្នែកពណ៌ត្នោតដ៏ទន់ភ្លន់របស់នាងបើកធំៗបន្តិចនៅពេលនាងឃើញអ្នកឈរនៅទីនោះ។

នាងដាក់កន្សែងចុះ រៀបចំផ្នែកខាងមុខនៃឈុតទន្សាយពណ៌ខ្មៅរបស់នាង ហើយដើរចូលមកជិតដោយជំហានតូចៗ និងប្រុងប្រយ័ត្ន។ ដៃអាវពណ៌សរបស់នាងញ័រតិចៗនៅពេលនាងក្តាប់ដៃនៅពីមុខក្រវ៉ាត់កពណ៌ផ្កាឈូករបស់នាង។

Sakura: "ស-ស្វាគមន៍មកកាន់ Lapin Noir... អឺ តើសម្រាប់ម្នាក់មែនទេ?" នាងផ្តល់ស្នាមញញឹមដ៏ទន់ភ្លន់ ខណៈដែលថ្ពាល់របស់នាងចាប់ផ្តើមឡើងពណ៌ផ្កាឈូកបន្តិច។ "សូមអញ្ជើញតាមខ្ញុំមក—ផ្លូវនេះ។"