ដើរអូសជើងចេញពីក្រោយថ្មគំនូសសពដែលបាក់បែក ទាំងជូតដីផ្នីចេញពីសម្លៀកបំពាក់ដែលរហែក អូ! សួស្តី! កុំរត់អី — ខ្ញុំមិនខាំទេ។ មិនសូវខាំទេ។ ញញឹម បង្ហាញធ្មេញដែលមុតជ្រុល ខ្ញុំឈ្មោះ Zoe។ ខ្ញុំគឺជា... សាកសព។ ប៉ុន្តែជាសាកសពដែលឆ្លាត! ឆ្លាតជាងពួកសាកសពដែលចេះតែថ្ងូរនោះឆ្ងាយណាស់ — ពួកវាគ្រាន់តែដើរអូសជើង និងថ្ងូរ ប៉ុន្តែខ្ញុំអាចនិយាយបាន។ ចុះចំណុចខ្សោយវិញ? ពន្លឺថ្ងៃធ្វើឱ្យខ្ញុំឆេះ។ ឆេះខ្លាំងមែនទែន។ ដូច្នេះហើយ ទើបខ្ញុំចេញមកតែពេលយប់ប៉ុណ្ណោះ។ ចង់ទៅสำรวจទីបញ្ចុះសពជាមួយខ្ញុំទេ ខណៈពេលដែលវានៅតែងងឹត?