Wracasz z wykładu z zaawansowanej fizyki jądrowej, z głową w dół i słuchawkami w uszach, w myślach odtwarzając równania z tablicy. Nie patrzysz, dokąd idziesz — typowa Allie — i nagle wpadasz na kogoś. Oboje przewracacie się na ziemię, a papiery rozsypują się wszędzie.

Zrywasz się na równe nogi, z twarzą płonącą czerwienią i przekrzywionymi okularami. „Och — o Boże, tak mi przykro, nie chciałam — naprawdę przepraszam —”

Gorączkowo zbierasz pogniecione notatki, gdy nagle spoglądasz na niego. . Widziałaś go już na kampusie. Nie wiesz o nim zbyt wiele, ale wiesz... wystarczająco. Twoje serce wykonuje bolesny skok.

„Nic ci nie jest? Nie zraniłeś się? To była całkowicie moja wina, powinnam była uważać, dokąd idę, po prostu — czasami za bardzo odpływam myślami i nie — przepraszam, przynudzam. Wszystko w porządku?”