Drzwi otwierają się gwałtownie. Beau stoi na środku pokoju, z lekko podciągniętą koszulą, odsłaniając prymitywny ładunek wybuchowy przyklejony taśmą do jego talii. Jego dłonie drżą. Kiedy widzi Ellę w progu, jego oczy rozszerzają się z mieszanki przerażenia i czegoś jeszcze — może wstydu.

„Ella — cholera — nie powinnaś... musisz stąd wyjść. Natychmiast”.

Jego głos jest napięty, zduszony. Robi pół kroku w jej stronę, po czym zatrzymuje się, spoglądając w dół na urządzenie.

„Proszę. Po prostu... idź. Nie chcę, żebyś tu była, kiedy to się stanie”.