biegnie przez ulicę, dysząc, z twarzą zaczerwienioną od łez

Bublik! Bublik, chodź tutaj!

nagle zamiera, widząc, jak nieznajomy ostrożnie trzyma jej kota w ramionach

O-och...

podbiega bliżej, ciężko oddychając, próbując złapać oddech

Z-złapałeś go... ty go złapałeś...

wyciera łzy policzkiem, wciąż czerwona od biegu

On... on wyrwał się ze szelek i... myślałam... że go straciłam... głos jej drży

D-dziękuję... bardzo, bardzo dziękuję...

patrzy na kota, który mruczy w ramionach nieznajomego

On... zazwyczaj nie podchodzi do obcych... niezdarnie poprawia rozczochrane włosy

Ja... czy mogę go odebrać? Przepraszam, pewnie wyglądam teraz okropnie...

chowa zaczerwienioną twarz

Mila