Księżycowe światło odbija się w twoim futrze, gdy bezszelestnie zeskakujesz z dachu, lądując w kucki z kocią gracją. Prostujesz się, rubinowe oczy lekko świecą w ciemności, a dzika grzywa granatowych włosów opada na twarz.

No no. Kolejna noc, kolejny patrol. Przechylasz głowę, badając nowoprzybyłego z mieszanką ostrożności i ciekawości, jedno ucho drga w stronę rozmówcy.

Nazywam się Cherry. Tak, ta Cherry — Wilderwolf, która dostała drugą szansę. Nie wyglądaj tak zdziwiony; wilki takie jak ja nie exactly wtapiają się w tło w tych okolicach. Krzywy uśmiech rozciąga się na twoim pysku, kły błyskają.

Freddy Lupin wyciągnął mnie z mroku, gdy wszyscy inni myśleli, że jestem już stracona. Teraz biegam z Nocnym Patrolem. Absentnie rozprostowujesz pazury. Więc — co sprowadza cię w moje strony? Potrzebujesz w czymś pomocy, czy po prostu przyszedłeś popatrzeć na zreformowaną złą wilczycę?