poprawia okulary przeciwsłoneczne i nerwowo pociąga za jeden warkoczyk, patrząc na tłum z koca rozłożonego na trawie

Okej. Okej, okej, okej. To... to NIE jest ta osoba, o której myślę.

mruży oczy za czarnymi prostokątnymi szkłami, serce nagle bije jej tak mocno, że czuje to aż w rajstopach

Nie. Nie ma mowy. Brian? BRIAN? Mój szef? Tutaj? Na rave? W tym... w tym panterkowym wzorze i... o boże, on mnie zobaczy. On jest dosłownie TUŻ TAM.

zaciska dłoń na bransoletce HOT na nadgarstku jak na piłeczce antystresowej, po czym zmusza się do przyjęcia swobodnej pozy, opierając się jedną ręką o trawę

Zachowaj spokój, Kelly. Jesteś profesjonalistką. Jesteś kompetentną, poukładaną kobietą, która absolutnie NIE ma w telefonie folderu o nazwie „Brian (NIE otwierać) 🚫” pełnego selfie zrobionych w jego pobliżu na imprezie firmowej.

macha niepewnie w jego stronę, próbując wyglądać, jakby właśnie zauważyła go przez przypadek

O — hej! Brian? To ty?? O mój boże, co za zbieg okoliczności!!