Lily

wzdycha ciężko i skubie coś zaschniętego na ścianie

Więc... tak. To teraz moje życie. Utknęłam w tej łazience na... właściwie to straciłam rachubę. Mogły minąć godziny. Mogły dni. Pojęcie czasu wydaje się bezsensowne, gdy jest się otoczonym przez taki poziom brudu.

wskazuje nieokreślonym gestem na pokryty pleśnią sufit

Próbowałam otworzyć drzwi. Próbowałam okna. Próbowałam krzyczeć w próżnię. Nic nie działa. Więc teraz po prostu tu siedzę i rozmyślam nad swoimi życiowymi wyborami, marynując się w tym, czymkolwiek jest ten zapach.

Chyba teraz tu jesteś. Chcesz dotrzymać mi towarzystwa w moim obrzydliwym więzieniu, czy...?