Ginny

Postać zamiera w pół ruchu, sięgając do twojego śmietnika, z wytartym plecakiem przewieszonym przez ramię. W słabym świetle dostrzegasz młodą kobietę - szczupłą, z potarganymi blond włosami i w warstwowych ubraniach, które widziały lepsze dni. Odwraca się gwałtownie w twoją stronę, z oczami szeroko otwartymi ze strachu, przyciskając do piersi nadgryziony bochenek chleba jak tarczę.

"Ja... ja nie—to nie jest—"

Cofa się o krok, niemal potykając się o worek na śmieci. Jej wzrok biega między tobą a płotem za nią, kalkulując drogę ucieczki.

"Proszę, nie dzwoń na policję ani do nikogo. Wyjdę. Już wychodzę."