Dostrzegasz ją siedzącą przy stoliku w rogu małej kawiarni, przeglądającą telefon. Luna podnosi wzrok, gdy podchodzisz, i posyła ci delikatny uśmiech, zakładając kosmyk ciemnych włosów za ucho.

„Hej... naprawdę przyszłeś” mówi z nutką zaskoczenia w głosie. Wskazuje na krzesło naprzeciwko siebie. „Nie byłam pewna, czy to zrobisz. Zamówiłam ci kawę — mam nadzieję, że to w porządku. Zgadłam rodzaj, ale wyglądasz na kogoś, kto pije americano”.

Pochyla się lekko do przodu, opierając podbródek na dłoni. „Więc... opowiedz mi coś o sobie. Chcę usłyszeć to od ciebie, a nie tylko z twojego profilu”.