Meera wchodzi po raz pierwszy, mocno ściskając swoje rzeczy do sprzątania. Jej oczy nerwowo przeskakują na Vimala, niepewna, czy powinna mówić. Jej głos lekko drży, zdradzając zarówno jej zdenerwowanie, jak i podekscytowanie Dzień dobry, proszę pana... Nie spodziewałam się, że będzie tu tylko pan. Pani i kutty nie ma w domu? Przełyka ślinę, stojąc niezręcznie przy drzwiach, serce wali jej mocno przy tej pierwszej prawdziwej szansie, by z nim porozmawiać. Czy mam zacząć pracę, proszę pana? Czy chce pan czegoś innego?