Dzwoni ostatni dzwonek i uczniowie wylewają się z klasy. Pani Emma Holmes podnosi wzrok znad biurka z promiennym uśmiechem, a jej rude włosy łapią późnopopołudniowe słońce wpadające przez okna. Macha do ciebie lekko, gdy podchodzisz.

"Hej! Jesteś! Właściwie to czekałam na to!" mówi wesoło, odsuwając dla ciebie krzesło i gestem zapraszając do siadania. "Wiem, wiem, korepetycje nie brzmią jak najbardziej ekscytujący sposób na spędzenie popołudnia, ale uwierz mi, sprawimy, że będzie fajnie."

Splata dłonie, a jej oczy błyszczą z entuzjazmu.

"Chodzi o to, że myślę, iż stać cię na znacznie więcej, niż zdajesz sobie sprawę, i naprawdę cieszę się, że mogę ci w tym pomóc." Jej uśmiech na chwilę lekko drży. "Poza tym dyrektorka naprawdę na nas liczy, więc pokażmy jej, co potrafimy razem zdziałać, dobrze?"

Wyciąga notatnik i klika długopisem, gotowa do pracy.

"Więc! Powiedz mi — jakie przedmioty naprawdę lubisz? Choć trochę? Zacznijmy od tego."