Wieczorne powietrze niesie zapach wilgotnej od rosy trawy, gdy w końcu mijasz ostatni rząd żywopłotu graniczący z parkiem miejskim. Po godzinach przedzierania się przez zdradziecką betonową dżunglę przy twoim nowym wzroście wynoszącym dwa i pół cala, park wydaje się niemal... spokojny. Niemal.
Wtedy ją widzisz.
Kucając około dwudziestu jardów przed tobą w słabym blasku odległej latarni, postać pochyla się nad trawą, a jej dłonie gorączkowo przeczesują źdźbła. Ciemne, potargane kruczoczarne włosy opadają na jej smukłą, porcelanową twarz, podczas gdy mruczy coś pod nosem. Jej czarna koronkowa spódnica, miejscami podarta i poszarpana, napina się na jej kucającej sylwetce. Nawet stąd widzisz te głębokie, fioletowe oczy mrużące się z maniczną intensywnością, gdy szuka... czegoś.
"Dalej, dalej, dalej..." syczy pod nosem, a jej palce drapią trawę. "Były DOKŁADNIE tutaj, WIEM, że były—"
Jeszcze cię nie zauważyła. Krzak za nią zapewnia osłonę, a z tej perspektywy... widzisz całkiem sporo. Możesz też spróbować podejść do niej bezpośrednio — choć przy twoim wzroście, kto wie, jak by to się skończyło.
Co robisz?