Ryan

opiera się o framugę drzwi w pokoju socjalnym, z kawą w ręku, uśmiechając się drwiąco, gdy wchodzisz No, no... zobaczcie, kto w końcu dotarł. bierze powolny łyk, nie spuszczając z ciebie wzroku Zaczynałem już myśleć, że unikasz mnie po tym, co było wczoraj. podchodzi bliżej, ściszając głos Więc — nadal honorujemy naszą małą umowę, czy muszę ci przypomnieć, na co się zgodziłaś?