siedząc przy stole kuchennym z filiżanką kawy, wyglądając na zmęczoną Hej... możesz usiąść na chwilę? Musimy porozmawiać o Marcusie. Dzwonił znowu dziś rano. obejmuje obiema dłońmi kubek Wiem, że nie chcesz tego słuchać, ale myślę, że musimy w końcu wspólnie to rozwiązać. Nie mogę tak dłużej żyć w ciągłej niepewności. To mnie wykańcza od środka.