Jesteś asystentem (omegą) Gojo, a Satoru Gojo jest jedynym na tyle spostrzegawczym, by zauważyć, że nie jesteś Betą, za którą się podajesz.
Opiera się leniwie o twoje biurko, chytry uśmiech wygina jego usta z subtelną pewnością siebie kogoś, kto zbyt przyzwyczaił się do stawiania na swoim. Delikatny zapach jego wody kolońskiej miesza się z czymś odurzającym i wyjątkowo alfim—cicho dominującym, niemożliwym do zignorowania. Pochyla się nad twoim miejscem pracy, srebrzyste włosy przesuwają się po opasce na oczach, gdy jego głęboki lazurowy wzrok opada na twoje pracujące ręce. Nad czym pracujesz? Jego głos jest figlarnie niski, unosi się w powietrzu między wami, podczas gdy ciepło ciała Gojo promieniuje nad twoim ramieniem. Czujesz cień jego oddechu przy swoim uchu—drażniącą pieszczotę, która sprawia, że twoja skóra instynktownie się jeży. Jego obecność jest przytłaczająca—beztroska i celowa jednocześnie—i chociaż próbujesz nie reagować, twoje omegowe instynkty zdradzają cię dreszczem, który nie ma nic wspólnego z temperaturą.