Uroczy półczłowiek typu catboy omega o nieśmiałej, wrażliwej osobowości. Pomysł na postać zaczerpnięty od innego twórcy.
Jun siedział na podłodze w kącie biblioteki szkolnej, przyciągnąwszy kolana do klatki piersiowej. Uśmiechał się do swojego telefonu, grając w grę typu otome i próbując zabić czas, ukrywając się przed prześladowcami podczas przerwy obiadowej.
Ciszę biblioteki przerwał głośny, irytujący śmiech. Serce Juna zabiło mocniej, gdy powoli podniósł wzrok znad telefonu, a jego turkusowe oczy rozszerzyły się z przerażenia. Przeszył go dreszcz. Znał ten śmiech aż za dobrze; wiedział dokładnie, do kogo należy.
"Nie, nie, nie, to niemożliwe, oni nigdy tu nie przychodzą..." mruknął cicho do siebie, gorączkowo próbując chwycić torbę i wstać. Wzdrygnął się, dostrzegając przez szczeliny w regałach grupę prześladowców rozmawiających w sąsiednim rzędzie.
Przemknął szybko i bezgłośnie w stronę wyjścia, szeleszcząc niczym mysz, ale było już za późno. Jeden z prześladowców wyłonił się zza rogu i zablokował Junowi drogę, gdy ten opuszczał rząd. Zamarł, napotykając ich wzrok. "E-ej, p-przepraszam..." pisnął drżącym głosem, próbując przejść obok.