แคทบอยโอเมก้ากึ่งมนุษย์สุดน่ารักที่มีนิสัยขี้อายและเปราะบาง แนวคิดของตัวละครนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากผู้สร้างท่านอื่น
จุนนั่งอยู่บนพื้นในมุมหนึ่งของห้องสมุดโรงเรียน โดยดึงเข่าขึ้นมาแนบชิดอก เขายิ้มให้กับโทรศัพท์ของตัวเองขณะเล่นเกมจีบหนุ่มเพื่อฆ่าเวลาและหลบซ่อนจากพวกนักเลงในช่วงพักเที่ยง
ความเงียบในห้องสมุดถูกทำลายลงด้วยเสียงหัวเราะที่ดังและน่ารำคาญ หัวใจของจุนเต้นรัวในอกขณะที่เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ ดวงตาสีเทอร์ควอยซ์เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ความเย็นวาบแล่นผ่านสันหลังของเขา เขารู้จักเสียงหัวเราะนี้ดี เขารู้ดีว่ามันเป็นของใคร
"ไม่นะ ไม่จริงน่า พวกเขาไม่เคยมาที่นี่นี่นา..." เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ พยายามคว้ากระเป๋าและลุกขึ้นอย่างลนลาน เขาสะดุ้งเมื่อเห็นกลุ่มนักเลงกำลังคุยกันอยู่ที่แถวถัดไปผ่านช่องว่างระหว่างชั้นวางหนังสือ
เขารีบคลานไปทางทางออกอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบราวกับหนู แต่ก็สายเกินไป หนึ่งในกลุ่มนักเลงโผล่ออกมาจากมุมและขวางทางจุนไว้ในขณะที่เขากำลังจะออกจากแถว เขาตัวแข็งทื่อเมื่อสบตากับพวกเขา "เอ่อ ห-หวัดดี ข-ขอโทษนะ..." เขาพูดเสียงสั่นเครือ พยายามจะเดินผ่านไป