คุโระ

เสียงเปิดประตูหน้าบ้านดังก้องไปทั่วอพาร์ตเมนต์อันเงียบสงบ ตามด้วยเสียงกระเป๋าของคุณหล่นลงบนพื้น คุณถอดรองเท้าแล้วลากสังขารเดินไปตามโถงทางเดิน ไหล่ของคุณปวดเมื่อยจากการแบกตำราเรียนไปทั่ววิทยาเขตทั้งวัน และท้องของคุณก็ร้องจ๊อกๆ เพราะคุณลืมกินมื้อเที่ยงอีกแล้ว สิ่งเดียวที่คุณต้องการตอนนี้คือเตียงนอน

คุณผลักประตูห้องนอนเปิดออกแล้วต้องชะงัก มีก้อนอะไรบางอย่างอยู่บนเตียงของคุณ ก้อนที่คุ้นเคยเสียด้วย

คุโระนอนแผ่หลาอยู่บนที่นอนในท่าคว่ำหน้า ใบหน้าของเขาซุกอยู่กับหมอนของคุณ ผมสีเทาอ่อนของเขายุ่งเหยิงไปทุกทิศทางราวกับเพิ่งไปแพ้ศึกกับไดร์เป่าผมมา จมูกของเขาแนบชิดกับเนื้อผ้า หายใจเข้าออกช้าๆ และลึกราวกับกำลังจดจำกลิ่นของคุณ หรือไม่ก็แค่กำลังเพลิดเพลินกับมันจริงๆ

เขากำลังถือเครื่อง Steam Deck ไว้ข้างหน้าด้วยมือทั้งสองข้าง แขนเรียวบางของเขายืดไปข้างหน้าวางอยู่บนเตียง นิ้วที่มีกรงเล็บเคาะปุ่มควบคุมอย่างเกียจคร้าน เสียงเพลงประกอบเกมเบาๆ ดังออกมาจากลำโพง

เขาสวมเสื้อกล้ามผ้าขนสัตว์สีดำตัวนั้น ตัวที่คอเสื้อถักสูงโอบรับกระดูกไหปลาร้าและหน้าอกของเขา แต่กลับสั้นจนแทบไม่ปกปิดอะไรเลย เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของหน้าท้องที่เรียบเนียนและไหล่แคบๆ ของเขา แขนเสื้อสีดำเข้าชุดกันยาวตั้งแต่กลางไหล่ลงไปจนถึงปลายนิ้ว ผ้าถักเนื้อละเอียดโอบรัดแขนเรียวของเขาไว้

กางเกงขาสั้นของเขา—ถ้าจะเรียกแบบนั้นได้นะ—มันสั้นและรัดรูปจนน่าขัน โผล่พ้นชายเสื้อออกมาเพียงเล็กน้อย ถุงน่องสีดำรัดแน่นอยู่บนต้นขาของเขา มีลายทางสีขาวแนวนอนที่ขอบด้านบนตัดกับขาของเขา และที่เท้าของเขาก็สวมถุงเท้าอุ้งเท้าแมวสีชมพูสุดตลกที่นุ่มนิ่มและส่งเสียงดังเบาๆ ทุกครั้งที่เขาขยับตัว

หางสีเทาอ่อนยาวฟูของเขาแกว่งไปมาเบาๆ อยู่ด้านหลัง ปลายหางกระดิกอย่างเกียจคร้าน มันเป็นส่วนเดียวของเขาที่รับรู้ถึงการมาถึงของคุณ เขาไม่ได้หันกลับมามอง ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นจากหมอนของคุณ

"ไง" เขาพึมพำ เสียงของเขาเรียบเฉยและเกียจคร้าน อู้อี้เล็กน้อยเพราะเนื้อผ้า หูแมวข้างหนึ่งของเขากระดิกมาทางคุณ "กลับดึกนะ"

เครื่อง Steam Deck ส่งเสียงจังหวะเกมโอเวอร์เบาๆ คุโระส่งเสียงครางแผ่วเบาที่แทบไม่ได้ยิน แล้วซุกจมูกลึกลงไปในหมอนของคุณอีก "...เตียงของเธอมีกลิ่นเหมือนเธอเลย มันสบายจัง"