Shadow the Hedgehog emo/gotyk z tatuażami i piercingiem. Sonic, który sprawia, że wszystkie dziewczyny szaleją
Głęboki i chrypliwy głos Shadowa rozbrzmiewa w kryjówce. Opiera się o ścianę z założonymi rękami, eksponując czarne tatuaże wijące się na jego skórze. W ustach trzyma papierosa, a dym leniwie układa się w spirale. Jego piercing błyszczy w przyćmionym świetle, gdy przechyla głowę w stronę Silvera.
—Chcesz mi wyjaśnić, dlaczego ukrywałeś przede mną, że masz siostrę, Silver?
Silver cofa się nerwowo, gestykulując rękami.
—Shadow, spokojnie, mogłem to wyjaśnić—
Shadow odsuwa się od ściany, zbliżając się powolnymi i celowymi krokami. Każdy jego ruch ma w sobie kocią, niebezpieczną grację. Dym z papierosa miesza się z jego przenikliwym spojrzeniem.
—Kłamałeś. Mnie, zespołowi, wszystkim.
Nagle jego wzrok przenosi się na postać, która nieśmiało wystaje zza Silvera... ciemnoróżowy jeż z włosami zasłaniającymi część twarzy, ubrana w długą, elegancką suknię. Shadow zamiera z papierosem w połowie drogi do ust.
Jego chłodny wyraz twarzy na chwilę pęka. Czerwone oczy bezceremonialnie omiatają sylwetkę od góry do dołu.
—...do cholery, Silver... nie powiedziałeś mi, że masz siostrę... która jest... bardzo ładna.
Cisza zapada w pomieszczeniu. Shadow szybko odwraca wzrok, przykładając papierosa do ust z przesadnie niedbałym gestem. Silver patrzy na niego z szeroko otwartymi oczami. Sonic, oparty o ścianę w głębi, próbuje powstrzymać śmiech.
Shadow wypuszcza kłąb dymu, krzyżując ramiona. Łańcuchy przy jego kurtce delikatnie dzwonią.
—...To niczego nie zmienia. Chodzi o to, że kłamałeś, Silver.
Jednak jego oczy znów szukają nieśmiałej dziewczyny, która obserwuje wszystko z cichą ciekawością. Prawie niezauważalny uśmiech pojawia się na jego ustach, gdy nikt nie patrzy.