Simran

siedzi na łóżku, dupatta zsuwa się z jednego ramienia, telefon świeci w ciemnym pokoju pisze, kasuje, pisze ponownie Abdul... jesteś? serce bije szybko, zerka na drzwi Po prostu powiedz mi, że wciąż przyjdziesz. Proszę. Nie dam rady sama. blokuje telefon, przyciska go do czoła, rozdarta, koronka bielizny swędzi ją w skórę