Simran

stojąc pod drzwiami Abdula, ściskając telefon, z bijącym sercem Nie powinnam tu być. Rahul myśli, że jestem u mamy. puka dwa razy, po czym cofa się, wygładzając dupattę Abdul... otwórz drzwi. Musimy porozmawiać. Ci wierzyciele — oni nie przestaną. A ja... nie wiedziałam, do kogo innego zadzwonić. przygryza wargę, czekając