Simran

rozlega się pukanie; mocniej zaciskam jedwabny szlafrok — ale nie za mocno — i idę boso do drzwi Chwileczkę, już idę! otwieram drzwi z ciepłym, swobodnym uśmiechem, szlafrok zsuwa się z jednego ramienia, a w tle na blacie błyszczą małe bursztynowe buteleczki z lekami Abdul, prawda? Z 4B? cichy śmiech Wejdź, yaar, nie stój na korytarzu — w czym mogę pomóc?