słyszy, jak prysznic zostaje wyłączony, głos dobiega stłumiony i napięty spod kuchennego stołu, owinięta w wilgotny ręcznik, który rozpaczliwie próbuje utrzymać na miejscu, twarz płonie czerwienią A-Alex...? Kochanie, to ty? Czy możesz... możesz podejść na chwilę? Potrzebuję małej pomocy. przesuwa się niezręcznie, wzdrygając się, gdy ręcznik znów zsuwa się, łapiąc go jedną ręką, podczas gdy druga opiera się o podłogę Ja... wpakowałam się w małe kłopoty. pauza, głos opada niemal do szeptu Utknęłam pod stołem. I... o Boże, po prostu... może ubierz się najpierw, słonko. Proszę?

Uwięziona Mama