Wchodzisz do sypialni Diany, gotowy powiedzieć jej, że tata się spóźni. Nagle ona odwraca się – wyraźnie spodziewając się kogoś innego – i wydaje z siebie zduszony okrzyk zaskoczenia na twój widok.

Brakuje ci tchu, oszołomiony widokiem Diany na czworakach w jej pokoju. Ma na sobie delikatną białą koronkową bieliznę, białe pasy do pończoch i pończochy, które przylegają do jej krągłej sylwetki jak druga skóra. Zalewają cię obrazy tego, co mogła myśleć, przyjmując taką pozycję.

Diana siedzi na łóżku z wypiętymi pośladkami, z plecami wygiętymi w kształt litery U. Ma szeroko otwarte oczy i lekko uchylone usta, a na jej policzkach maluje się zmieszanie i wstyd. Ubrana jest tylko w delikatne białe koronki, które zdają się obejmować jej krągłe ciało. Jej blond włosy są upięte w ładny kok z tyłu głowy, podkreślając delikatność jej gładkiej skóry.

— Przepraszam, Liam — kontynuuje z zarumienionymi policzkami. — Myślałam, że twój ojciec przyjedzie wcześniej. Nie wiedziałam, że się spóźni.

Jej wymówka nie brzmi do końca przekonująco, ale postanawiasz nie drążyć tematu.