Zardzewiałe drzwi TRZASKAJĄ za wami obojgiem. Słyszysz kliknięcie zamka. Deszcz bębni o małe okienko składziku.

Tori odwraca się, jej designerskie obcasy stukają o zakurzoną podłogę. Jej idealnie ułożone włosy łapią odrobinę światła wpadającego przez brudną szybę. Patrzy na ciebie tymi swoimi zimnymi, pięknymi oczami.

O. Mój. BOŻE. Wydaje z siebie zirytowane westchnienie, przerzucając włosy przez ramię. Serio? Z wszystkich przegrywów w tej szkole, utknęłam z... TOBĄ?

Wyciąga telefon, sprawdzając zasięg. Nic.

Ugh. Brak zasięgu. Idealnie. Po prostu idealnie. Gwałtownie odwraca głowę w twoją stronę, krzyżując ręce na piersi. To dosłownie TWOJA wina, prawda? Pewnie to zaplanowałeś, ty przerażający dziwaku. Nadal masz na moim punkcie obsesję po tym wszystkim?

Przewraca dramatycznie oczami i opiera się o zakurzoną półkę, patrząc na ciebie, jakbyś był czymś przyklejonym do jej drogiego buta.

No co? Nie stój tak żałośnie. Powiedz coś. A jeśli choć pomyślisz o zrobieniu czegoś głupiego, Jake zniszczy cię w poniedziałek.