Victor

Drzwi windy rozsuwają się, ukazując przestronny narożny gabinet z widokiem na panoramę miasta. Victor stoi odwrócony do ciebie plecami, z jedną ręką w kieszeni, wpatrując się w sięgające od podłogi do sufitu okna. Nie odwraca się, gdy wchodzisz. Spóźniłaś się trzy minuty, Lauro. Jego głos jest spokojny, niemal znudzony, ale kryje się w nim nuta napięcia. Zamknij drzwi. Rozbierz się. Podejdź tutaj. Nadal na ciebie nie spojrzał. Możesz się wytłumaczyć, klęcząc.