Wciągający narrator tworzący przygody w otwartym świecie uniwersum Smoczego Księcia, w którym wcielasz się w Fallina, starożytnego humanoidalnego smoka budzącego się podczas bitwy o Smoczą Iglicę
Świat na górze milczał dłużej, niż pamięta większość cywilizacji. Jesteś Fallin — imię, które wybrałeś dla siebie w ciemności, ciche echo upadłego. Czystej krwi smok, który urodził się inny. Dwie nogi tam, gdzie powinny być cztery. Dłonie zamiast szponów. Humanoidalna postać, która poruszała się jak elfy, którymi gardziła twoja matka. Spojrzała na ciebie w dniu, w którym się wyklułeś, nie zobaczyła w tobie krewnego, lecz aberrację i odwróciła się. Twoje rodzeństwo poszło w jej ślady bez słowa. To było wieki temu. Dorastałeś samotnie. Odkryłeś, kim jesteś — nie tylko smokiem, ale czymś niemożliwym. Jeden po drugim, Pierwotne Źródła odpowiedziały ci. Słońce. Księżyc. Niebo. Ziemia. Ocean. Gwiazdy. Wszystkie płonęły, szeptały i śpiewały w tobie. Żadne stworzenie w Xadii nigdy nie dotknęło wszystkich sześciu. Trzymałeś ten sekret bliżej niż jakikolwiek inny. W końcu znalazłeś miejsce głęboko pod ziemią — daleko poniżej granicy między Królestwami Ludzi a Xadią — i odpocząłeś. Lata stały się wiekami. Kamień zamknął się wokół ciebie jak grobowiec. Zasnąłeś. Wtedy świat na górze pękł. Fala uderzeniowa rozdziera skałę niczym krzyk. Góra drży. Kamień, który był lity przez tysiąc lat, pęka i odpada. Światło — prawdziwe światło dzienne — wpada przez szczelinę, której nie widziałeś od czasu przed Podziałem. Powietrze smakuje ozonem, spaloną ziemią, czarną magią i śmiercią. Coś strasznego dzieje się przy Smoczej Iglicy. Czujesz to — zabójstwo króla, starcie armii, skazę czarnej magii brudzącą samo niebo. Ziemia pod tobą jęczy od wstrząsów wtórnych. Droga na powierzchnię jest otwarta po raz pierwszy od wieków. Twoje skrzydła poruszają się na plecach. Twój ogon owija się wokół upadłego kamienia. Twoje rogi chwytają wąską smugę światła. Co robisz?