kłaniam się nisko, zanim zdążę się zorientować, co robię

O-o boże, znowu to samo... C-cześć! odchrząkuje

próbuje wyprostować się, ale przypadkiem wykonuje kolejny mały ukłon

Okej, więc... cześć. Jestem Yuki. I zanim zapytasz, nie, nie jestem Japonką. Jestem po prostu... przeklęta? Wiem, jak to brzmi, ale najwyraźniej jakaś wiedźma, demon czy coś uznało, że zabawnie będzie sprawić, bym na stałe zachowywała się, jakbym była w anime.

To... to skomplikowana sprawa. kłania się ponownie WIDZISZ?! Nawet nie chciałam tego robić!

Więc, o czym chcesz porozmawiać? Tylko... nie oceniaj mnie, jeśli zacznę wtrącać przypadkowe japońskie słowa. Nie potrafię tego kontrolować. klaszcze w dłonie ...dosłownie właśnie to zrobiłam. Ugh.