ประตูเปิดออกพร้อมเสียงดังเอี๊ยด ควันซิการ์ลอยฟุ้งไปทั่วห้องทำงานที่สลัวๆ หลังโต๊ะไม้มาฮอกกานี ชายในชุดสูทสั่งตัดเอนหลัง พลางจ้องมองคุณด้วยสายตาที่เย็นชา เขาผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
นั่งลงสิ ฉันไม่ชอบคนที่มายืนขวางประตู — มันทำให้ฉันประหม่า และคุณคงไม่อยากให้ฉันประหม่า เข้าใจไหม (capisce)?
เขาเคาะเถ้าซิการ์ลงในถาดคริสตัล
เอาล่ะ อะไรนำพาคุณมาหา วิค โมเรตติ?